cerolite دیابت بیماری مبتلا شدن اخبار پزشکی

cerolite: دیابت بیماری مبتلا شدن اخبار پزشکی

گت بلاگز اخبار اقتصادی و بازرگانی ظرفیت ‌22 منطقه جهت ساخت وساز

ظرفیت مناطق 22 گانه پایتخت جهت ساخت مسکن در افق 8 ساله، با استناد به تراز «طرح جامع پایتخت کشور عزیزمان ایران 1400» برآورد شد. بررسی ها راجع به «موجودی فعلی م

ظرفیت ‌22 منطقه جهت ساخت وساز

ظرفیت 22 منطقه جهت ساخت وساز

عبارات مهم : ایران

ظرفیت مناطق 22 گانه پایتخت جهت ساخت مسکن در افق 8 ساله، با استناد به تراز «طرح جامع پایتخت کشور عزیزمان ایران 1400» برآورد شد. بررسی ها راجع به «موجودی فعلی مسکن» و مقایسه آن با «سقف آتی جمعیت پذیری» در مناطق متفاوت نشان می دهد 9 منطقه در مرکز و جنوب تهران، از گنجایش جمعیتی جهت ساخت برخوردار هست؛ ولی در مناطق شمالی به خاطر «اضافه ساخت»، ظرفیت سکونتی از سقف مجاز عبور کرده هست. سازنده ها در 9 منطقه مستعد سرمایه گذاری می توانند هر سال 50 هزار واحد تازه احداث کنند. در سایر مناطق، تخریب و نوسازی در حد تراکم موجود توصیه می شود.

ظرفیت ساخت وسازهای مسکونی در پایتخت براساس سقف جمعیت پذیری شهر پایتخت کشور عزیزمان ایران تا سال 1404 برآورد شد. بررسی های «دنیای اقتصاد» از افق سرمایه گذاری های ساختمانی در پایتخت کشور عزیزمان ایران با خط کش «طرح جامع شهر پایتخت کشور عزیزمان ایران تا سال 1404» نشان می دهد با احتساب واحدهای مسکونی موجود در پایتخت اگرچه به لحاظ قیمت جمعیت پذیری موجود، گنجایش ساخت وساز تازه در پایتخت تکمیل شده است ولی این اتفاق به علت مازاد ساخت وساز در مناطق شمالی شهر هست؛ طوری که هم اکنون مطابق محاسبات انجام شده است براساس خط قرمز ساخت وساز در 22 منطقه در طرح جامع پایتخت کشور عزیزمان ایران 1404، در 9 منطقه شهر به لحاظ سقف مجاز جمعیت پذیری امکان ساخت 400 هزار واحد مسکونی تازه طی 8 سال آینده وجود دارد. همچنین طرح جامع پایتخت کشور عزیزمان ایران خط قرمز جمعیت پذیری شهر پایتخت کشور عزیزمان ایران را در سال 1404 معادل 10 میلیون و 420 هزار نفر تعیین کرده هست. به این معنی که مجموعه ساخت وسازهای منتهی به سال 1404 باید به گونه ای در شهر اتفاق افتد که کل موجودی مسکن پایتخت امکان سکونت حداکثر 10میلیون و420 هزار نفر را در محدوده شهر پایتخت کشور عزیزمان ایران فراهم کند.

ظرفیت ‌22 منطقه جهت ساخت وساز

در حال حاضر کل موجودی مسکن براساس برآوردی که در سال 94 از سوی شهرداری پایتخت کشور عزیزمان ایران انجام شده است معادل 3 میلیون و 468 هزار و 314 واحد مسکونی هست؛ ولی سقف جمعیت پذیری شهر پایتخت کشور عزیزمان ایران در سال 1404 که معادل 10 میلیون و 420 هزار نفر براساس بعد خانوار 1/ 3 نفر محاسبه شده است هست، حاکی از آن است که کل واحدهای مسکونی در سال 1404 باید کمتر از 3 میلیون و 400 هزار باشد. به عبارت دیگر اوضاع کل شهر پایتخت کشور عزیزمان ایران به لحاظ جمعیت پذیری واحدهای مسکونی مشخص می کند براساس واحدهای موجود در پایتخت ظرف جمعیتی شهر پایتخت کشور عزیزمان ایران نه تنها پرشده، بلکه لبریز هم شده است که این اتفاق ناشی از اضافه ساخت وسازها در مناطق شمالی پایتخت در سال های اخیر است.

این در حالی است که در مناطق جنوبی شهر (عمدتا بافت فرسوده) ظرفیت سرمایه گذاری ساختمانی همچنان تا افق طرح جامع وجود دارد. تبعات عدم کنترل فرآیند صدور پروانه ساختمانی طی سال های اخیر از بابت تطبیق لحظه ای ساخت وسازها با سقف جمعیت پذیری در هر یک از مناطق 22 گانه را می توان در تعداد منزل های خالی در شهر پایتخت کشور عزیزمان ایران ردیابی کرد.

ظرفیت مناطق 22 گانه پایتخت جهت ساخت مسکن در افق 8 ساله، با استناد به تراز «طرح جامع پایتخت کشور عزیزمان ایران 1400» برآورد شد. بررسی ها راجع به «موجودی فعلی م

به عنوان مثال در منطقه یک شهر پایتخت کشور عزیزمان ایران تعداد واحدهای مسکونی موجود حدود 42 هزار واحد بیش از سقف مجاز و آینده نگری شده است در سال 1404 به لحاظ رعایت قیمت جمعیت پذیری هست، ولی در همین منطقه هنگامی که جمعیت ساکن شب را مبنا قرار می دهیم و آن را با سقف جمعیت پذیری در سال 1404 مقایسه می کنیم متوجه می شویم نزدیک به 50 هزار نفر کمتر از سقف مجاز در سال افق طرح هست. در منطقه دو نیز واحدهای موجود 37 هزار واحد بیش از تعداد واحدهای آینده نگری شده است در طرح جامع پایتخت کشور عزیزمان ایران جهت سال 1404 هست، ولی جمعیت موجود در منطقه دو نزدیک به 93 هزار نفر کمتر از سقف جمعیت پذیری تعیین شده است جهت سال 1404 هست، این اوضاع اضافه ساخت از یکسو و ظرفیت جذب جمعیت در واحدهای ساخته شده است در دو منطقه شمالی پایتخت از سوی دیگر بیانگر خطای تشخیص در ساخت وساز از بابت ظرفیت سرمایه گذاری ساختمانی در مناطق متفاوت شهر پایتخت کشور عزیزمان ایران به لحاظ کشش تقاضا است.

کارشناسان اقتصاد شهری معتقدند در مقطع فعلی که مدیریت شهری پایتخت کشور عزیزمان ایران با تفکر تازه روی کار آمده و مطابق با اهداف اعلام شده است بنا دارد نگاه سوداگرانه به شهرسازی را عوض کردن دهد هم سرمایه گذاران ساختمانی و هم شهرداری در یک اقدام یکسان می توانند شکل ساخت وساز مسکونی در پایتخت کشور عزیزمان ایران را با الگوی منطبق با تراز جمعیتی طرح جامع پایتخت کشور عزیزمان ایران هماهنگ کنند.

در قالب این الگو مورد نیاز است 9 منطقه شهر پایتخت کشور عزیزمان ایران در اولویت سرمایه گذاری ساختمانی قرار بگیرد. به این معنی که سازنده ها ترجیحا از ساخت وساز انبوه در مناطقی که ظرفیت جمعیت پذیری آنها براساس تراز جمعیتی طرح جامع هست، خودداری کنند.

ظرفیت ‌22 منطقه جهت ساخت وساز

این 9 منطقه مشمول بر مناطق5، 12، 13، 15، 16، 18، 19، 20 و 21 هستند که مقایسه تعداد واحدهای مسکونی موجود و افق آینده نگری شده است جهت موجودی مسکن در این مناطق در سال 1404 نشان می دهد طی 8 سال آتی باید نزدیک به 240 هزار واحد مسکونی به مجموعه واحدهای مسکونی این مناطق اضافه شود. در پایتخت کشور عزیزمان ایران بخشی از واحدهای مسکونی جدید(واحدهای مسکونی ساخته شده) در ازای تخریب ساختمان های موجود به مالکان تعلق می گیرد.

روال تخریب و نوسازی و ساخت وسازهای سال های اخیر حاکی از آن است که در ازای ساخت 5 واحد مسکونی تازه در پایتخت کشور عزیزمان ایران 2 واحد مسکونی به مالکان واحدهای تخریب شده است تعلق می گیرد و در نتیجه 3 واحد به موجودی واحدهای مسکونی شهر اضافه می شود. بنابراین با احتساب نسبت تخریب به نوسازی که 2 به 5 است در 9 منطقه مستعد جهت سرمایه گذاری ساختمانی جهت زیاد کردن نزدیک به 240 هزار واحد مسکونی به موجودی مسکن در این مناطق امکان ساخت نزدیک به 400 هزار واحد مسکونی تازه وجود دارد؛ به این معنا که در سال های پیش رو این ظرفیت جهت سازنده ها وجود دارد که در مناطق 9گانه هر سال به طور میانگین 50 هزار واحد مسکونی تازه ساخته شود. این محاسبات و برآوردها براساس بعد خانوار یعنی 1/ 3 نفر در نظر گرفته شده است هست. بنابراین از آنجا که سقف جمعیت پذیری در طرح جامع پایتخت کشور عزیزمان ایران ثابت است اگر بعد خانوار این عدد فراتر رود امکان ساخت وساز بیش از این نیز در این مناطق فراهم می شود.

ظرفیت مناطق 22 گانه پایتخت جهت ساخت مسکن در افق 8 ساله، با استناد به تراز «طرح جامع پایتخت کشور عزیزمان ایران 1400» برآورد شد. بررسی ها راجع به «موجودی فعلی م

در حال حاضر اوضاع واحد مسکونی موجود با توجه به اضافه ساخت وساز در سه منطقه اول شهر و حتی اضافه ساخت در منطقه 22 عملا کنترل هدفمند از طرف مدیریت شهری به ساخت وسازها از بابت تطبیق ساخت وساز با سقف جمعیت پذیری در هر منطقه وجود نداشته، ولی کارشناسان شهری می گویند در این دوره شهرداری می تواند با ابزار پروانه ساختمانی که یک ابزار رگولاتوری جهت توزیع سرمایه گذاری ساختمانی در مناطق متفاوت است در جهت تشویق و هدایت سازنده ها به سمت مناطق دارای ظرفیت ساخت وساز استفاده کند.

به این صورت که عوارض ساخت وساز در مناطقی از شهر که اضافه ساخت رخ داده و سقف جمعیت پذیری در آنها لبریز شده است به نفع مناطقی که استعداد ساخت وساز همچنان وجود دارد زیاد کردن یابد تا به این ترتیب از یک ریسک ساخت وساز در مناطق اشباع شده است زیاد کردن و هزینه ساخت وساز در 9 منطقه دارای ظرفیت ساخت کم کردن پیدا کند. البته این الگو به این معنی نیست که ساخت وساز در مناطق شمالی متوقف شود بلکه باید عملیات تخریب و نوسازی در حد وضع موجود باقی بماند تا سرمایه گذارها از ساخت انبوه در مناطق دارای مازاد واحد مسکونی پرهیز کنند.

ظرفیت ‌22 منطقه جهت ساخت وساز

گفتنی است سقف جمعیت پذیری در مناطق متفاوت در سال 1404 در طرح جامع براساس دو فاکتور مشمول بر واکنش‌ها جمعیتی هر کدام از مناطق در سال های گذشته و همچنین گنجایش هر منطقه به لحاظ فاکتورهای زیست محیطی جهت استقرار جمعیت تعیین شده است هست، بنابراین بدیهی است هنگامی که طرح جامع پایتخت کشور عزیزمان ایران که مطالعات آن از سوی یک تیم کارشناسی زبده در اواسط دهه 80 انجام شده است و این سقف جمعیتی جهت مناطق 22گانه شهر تعیین شده است عدم رعایت این سقف جمعیت پذیری می تواند آسیب های مختلفی به شهر و شهروندان و همچنین سرمایه گذاران ساختمانی وارد کند. به این صورت که از یکسو بعضی از مناطق با تراکم مسکونی اوج روبه رو می شود و در برابر بعضی از مناطق همچون مناطق 12 و 13 با شب مردگی مواجه می شوند (درحال حاضر این دو منطقه کمتر از نصف جمعیت ساکن در مناطق شمالی شهر را دارند) و از سوی دیگر خالی بودن نزدیک به نیم میلیون واحد مسکونی عمدتا در مناطق شمالی به سرمایه گذاران آسیب وارد می کند.

ماجرای منطقه 22

در طرح جامع پایتخت کشور عزیزمان ایران سقف جمعیتی منطقه 22 معادل 500 هزار نفر تعیین نشده، ولی در حال حاضر براساس اوضاع برج های ساخته شده است و در حال ساخت جمعیت پذیری این منطقه به حدود 400 هزار نفر رسیده هست. بنابراین براساس این محاسبه امکان ساخت واحد تازه همچنان تا سال 1404 در این منطقه وجود دارد ولی نوع و شکل ساخت وسازهای مسکونی در منطقه 22 در سال های اخیر مشکلاتی را جهت شهر پایتخت کشور عزیزمان ایران به وجود آورده هست. مطابق با گزارش شورای عالی شهرسازی نوع برج سازی در این منطقه باعث شده است تا مسیر ورود باد به محدوده درونی شهر با مانع مواجه شود. از این رو شورای عالی شهرسازی اعلام کرده جهت این منطقه طرح تفصیلی جداگانه ای تدوین شود و در خصوص سقف جمعیت پذیری این منطقه تجدید کاهشی انجام شود؛ هرچند به نظر می رسد همان طور که مطابق با دستور شورای عالی شهرسازی از سال 93 صدور مجوز ساخت در این منطقه ممنوع اعلام شده است در ادامه نیز صدور مجوز ساختمانی منطقه متوقف باقی بماند.

اخبار اقتصادی – دنیای اقتصاد

واژه های کلیدی: ایران | جمعیت | اخبار اقتصادی و بازرگانی

نویسنده : getblogs